Andy Burnham hield een opmerkelijke toespraak op de jaarlijkse conferentie van de Labour Party die opviel door zijn oprechtheid en optimisme. Als nieuwe Britse premier schetste hij ambitieuze hervormingen voor de ouderenzorg en het welzijnssysteem, terwijl hij opriep tot een breed debat over de banden met de Europese Unie en het Britse kiesstelsel met districten.
Burnham presenteerde een duidelijke visie die rond twee hoofdacties draaide. De staat zou de leiding nemen over essentiële diensten en de macht zou naar regionaal niveau verschuiven om lokaal initiatief te stimuleren. Hij betoogde dat deze stappen samen de beste omgeving zouden creëren voor bedrijven om te groeien.
Onderzoeken tonen sterke steun voor publieke eigendom van water- en energiebedrijven, met meer dan tachtig procent voorstander van staatsbedrijven voor water. Burnham ziet dit als een manier om private winstmotieven te verwijderen. Toch wijzen aanwijzingen op aanhoudende productiviteitsproblemen in de publieke sector, met schattingen van E&Y die jaarlijkse kosten rond de 80 miljard pond aangeven die kunnen oplopen tot 170 miljard pond aan verloren productie tegen 2030.
Hoewel regionale macht in theorie concurrentie kan aanmoedigen, belemmeren huidige lokale bevoegdheden vaak projecten. Burnham suggereerde onlangs dat beslissingen over een derde startbaan op Heathrow bij de burgemeester van Londen en lokale parlementsleden moeten liggen in plaats van nationale groeivoordelen voorop te stellen. Dergelijk lokaal verzet strekt zich uit tot andere infrastructuur zoals energiecentrales en transportverbindingen.
Bedrijven blijven kampen met regeldruk, hoge leenkosten, een gebrekkig planningsproces en ontoereikende transportverbindingen. Deze obstakels beperken uitbreiding en aanwerving veel meer dan de voorgestelde verschuivingen in controle. Het aanpakken ervan biedt snellere wegen naar verbetering voor toekomstige verkiezingen.
Burnham heeft veel van de langdurige uitdagingen van Groot-Brittannië correct geïdentificeerd en toont bereidheid om welzijn, democratische structuren en Europese betrekkingen aan te pakken. Dezelfde kritische blik op zijn eigen economische aannames zou het algehele perspectief versterken.