Roadtrips testen vaak het geduld met eindeloze kilometers en onverwachte omwegen. Regisseur André Ovredal vangt die sleur in zijn nieuwste horrorfilm Passenger, die slechts 94 minuten duurt maar toch langdradig aanvoelt. Het verhaal draait om een stel dat het stadsleven verruilt voor het leven op de snelweg en daarbij te maken krijgt met een aanhoudende bovennatuurlijke dreiging.

Stel omarmt nomadisch leven in opgevoerde camper

Tyler, gespeeld door Jacob Scipio, brengt grenzeloze energie in de reis, terwijl zijn partner Madi, vertolkt door Lou Llobell, vanaf het begin duidelijke tegenzin toont. Het paar laat hun appartement in Brooklyn achter en rust hun camper uit met een Bob Ross-bobblehead wiens catchphrase over gelukkige ongelukjes als terugkerend motief dient. Hun avonturen worden al snel onheilspellend na een korte openingscène waarin twee andere automobilisten een hoge prijs betalen voor het stoppen langs de weg.

Bovennatuurlijke achtervolger duikt op op de snelweg

De centrale dreiging verschijnt als een broodmagere, dreigende figuur die herhaaldelijk langs de route wordt gezien. Madi ontdekt verwijzingen naar een oude zwervercode in een boek uit een souvenirwinkel en ziet symbolen die gevaar waarschuwen, uitgehakt nabij hun voertuig. Advies van medereiziger Diana, gespeeld door Melissa Leo, omvat strenge regels zoals nooit stoppen en 's nachts niet rijden. Leo brengt een geteisterde aanwezigheid die kortstondig gewicht toevoegt aan het geheel.

Jumpscares overheersen boven karakterdiepgang

Ovredal, bekend van eerdere werken als The Autopsy of Jane Doe en Scary Stories to Tell in the Dark, houdt de spanning in stand via plotselinge harde geluiden en snelle cuts. Een opvallende scène ontvouwt zich terwijl het stel de klassieker Roman Holiday buiten projecteert en de beelden gebruikt om de nabije bossen af te speuren naar de bron van vreemde geluiden. Toch blijven de hoofdpersonages onderontwikkeld en heeft de bovennatuurlijke dreiging weinig blijvende impact.

Bekende horrorclichés tillen het verhaal niet op

De film presenteert zich als een rechttoe-rechtaan griezelfilm die beter past bij laatavondkijken dan bij een brede bioscooprelease. Met superieure horrorfilms die de lat de afgelopen jaren hoger hebben gelegd, biedt Passenger weinig meer dan oppervlakkige schrik. Kijkers kunnen de rit beëindigen met weinig resterend onbehagen, afgezien van alledaagse zorgen zoals stijgende brandstofprijzen.