Ambrossi en Calvo onthullen de trucs achter hun 20 minuten durende ovatie in Cannes

Het filmmakersduo herinnert zich in 'Cara al show' de zenuwen en de improvisatie tijdens hun debuut in de officiële sectie van het Franse festival.

Het debuut van Javier Ambrossi en Javier Calvo in de officiële sectie van het Festival de Cannes liet een onuitwisbare indruk achter. Tijdens een ontspannen interview in het programma 'Cara al show' van Marc Giró herinnerden beide makers zich de intensiteit van een ovatie die twintig minuten aanhield na de première van hun project.

De langste ovatie en de eerste zenuwen

Ambrossi was de eerste die het verhaal deed. 'De sterkste was die van Cannes, die duurde twintig minuten', legde hij uit. Omdat het de eerste keer was dat ze een film in de officiële sectie presenteerden, kregen ze vooraf instructies over de traditie van het festival om de duur van het applaus te meten. 'Ze zeiden: nee, hoe langer de ovatie, hoe beter. Ik: nou, we zullen wel zien. Ik weet het niet, ik had geen idee wat er kon gebeuren, maar ze zeiden: ze tellen het', herinnerde hij zich.

Het verstrijken van de minuten in de zaal zorgde voor een mix van spanning en humor tussen de twee regisseurs. Ambrossi bekende dat hij zenuwachtig werd toen hij zag dat de aftiteling lang duurde. 'Ik was al zenuwachtig omdat de aftiteling aan het eind lang duurt. En ik: Javi, laat het licht aandoen! Want ze gaan het applaus niet tellen. Ik zeg: sinds wanneer tellen ze? Vertel het me', vertelde hij.

Geïmproviseerde tactieken om het moment te rekken

Calvo kwam er met humor tussen en vroeg zich af sinds wanneer ze de stopwatch startten. Ondanks de onzekerheid ging de ovatie door zonder dat de lichten aangingen en duurde uiteindelijk twintig minuten. In plaats van zich door vermoeidheid te laten overmannen, bedachten de twee spontane strategieën op het podium om het applaus gaande te houden.

'Denk maar niet dat we geen trucjes hadden', onthulde Calvo lachend. 'Natuurlijk, we zeiden steeds: Carlos González, doe maar een dansje. Guitarrica, doe nog een dansje. Daarna doe je ook vaak een stap naar voren, groet de mensen boven, de mensen in het midden... Zo ontwikkel je technieken om door te gaan', legde hij uit.

De terugkeer naar de tv-studio's

Na het ophalen van de anekdote waren ze het er allebei over eens hoe fijn het is om weer in de studio's te zijn. 'Nee, we vinden het leuk, het is fijn om het naar je zin te hebben', zei Calvo. Ambrossi voegde eraan toe dat 'we al lang geen televisie meer hadden gemaakt', waarmee hij een grappige terugblik op hun ervaringen buiten de camera's afsloot.