Amal Clooney reflecteert over het evenwicht tussen publieke aandacht en gezinsleven na haar huwelijk met George Clooney

Ik had vroeger mijn werkleven en mijn persoonlijke leven, en die konden er heel verschillend uitzien, en ik kon ze gescheiden houden, en toen trouwde ik en dat veranderde nogal wat.

Het doet er gewoon niet zoveel toe als het leven leiden, en uiteindelijk als je goed bent in wat je doet, zal dat wel of niet doorschijnen.

Ik zou die factor niet toestaan om me te weerhouden van dingen die belangrijk waren voor mijn familie of voor mijn relatie. Het was makkelijker toen ik kon bepalen wat voor blootstelling ik kreeg. Het was iets nieuws om te navigeren.

Ik denk dat we willen dat ze nieuwsgierig blijven, veel vragen stellen en de dingen die geen zin voor hen hebben uitdagen, zoals veel van wat er in de wereld gebeurt.

Ik ga niet veel grote studiofilms doen. De films waar ik grotendeels aan ga werken, zullen kleiner zijn. Als ik iets ga doen en weg ga bij mijn kinderen, moet daar een echte creatieve reden voor zijn. Geld is geen issue meer voor mij.

Elke dag ben ik dankbaar dat ik gekozen ben om jouw mama te zijn. Ik zal deze rol nooit als vanzelfsprekend beschouwen!

Ik heb zo'n onvoorwaardelijke liefde voor mijn kinderen. Wat er ook gebeurt, ik zal ze altijd liefhebben en steunen in alles wat ze in het leven kiezen.

Ik denk meer aan de toekomst vanwege haar. Elke keer dat ik wegga en gestrest ben over het achterlaten van haar, denk ik: 'Ik doe het voor jou.'

Absoluut mijn favoriete rol in het leven. Het heeft me veranderd en me doen beseffen dat er niets anders is wat ik liever met mijn tijd zou doen.

Er is gewoon zoveel meer liefde in je leven. Ik voel eindelijk dat ik een echte identiteit heb. Ik voel dat ik nu een doel heb in het leven.

Ik balanceer het niet altijd, ik doe mijn best en sommige maanden zijn chaotischer dan andere. Ik ben eerst moeder, dus [Luca] is altijd mijn nummer één prioriteit.

Ik besefte waarom ik geboren ben en meer dan wat ook, alle dingen die ik wil doorgeven aan mijn kind en de beste manier om dat te doen is niet door te preken of te vertellen, maar door het haar voor te leven.

Ze gaan op het niveau van het kind zitten en spreken ze oog in oog aan om hun kind empowered te laten voelen. Ik vond dat echt cool. Ik begon dat te doen met Jonathan.

Ik heb mijn leven opnieuw geprioriteerd, eerlijk gezegd. Ik reisde door mijn hele twintiger jaren en was erg egoïstisch — op een goede manier, niet op een manier die ik betreur. En ik denk dat het krijgen van een kind me deed beseffen hoe ongelooflijk onbaatzuchtig ik wil zijn.

Ik denk niet dat ik mijn kinderen met harde woorden of straf hoef op te voeden. Ik geloof dat als ik ze op de juiste manier liefheb, daar geen nood aan is. Ik ben een vrijgevochten moeder.

Het is zwaar als je ondergepoept en overgegeven wordt, maar een baby hebben is geweldig. Zelfs als het zwaar is en ik uitgeput ben, denk ik: 'Ik ben zo gelukkig.'

Met mijn familie probeer ik ze op te voeden met respect voor alle mensen, vrienden te maken over de hele wereld, zich thuis te voelen in de wereld en echt een echt globaal leven te leiden.