Oscarwinnend filmmaker Alfonso Cuarón blikte terug op zijn tijd als regisseur van Harry Potter and the Prisoner of Azkaban tijdens een masterclass op het Busan International Film Festival in Zuid-Korea. Het gesprek, gemodereerd door Koreaanse regisseur Yeon Sang-ho, bood de maker van Gravity en Roma een platform om te praten over ambacht, samenwerking en de balans tussen zorgvuldige planning en verrassingen uit het echte leven.
Cuarón gaf toe dat hij enige aarzeling voelde toen het Harry Potter-project voor het eerst langskwam. Toch beschreef hij de twee jaar die hij aan de film besteedde als een van de meest lonende periodes uit zijn carrière. Hij deed diepgaande kennis op van visuele effecten en werkte samen met toptalent op het gebied van productieontwerp en cinematografie. Het commerciële succes dat volgde, gaf hem ook de industrieële leverage die hij nodig had om eindelijk zijn passieproject Children of Men te realiseren, dat eerder moeite had gehad met financiering.
Cuarón bezocht Zuid-Korea voor het eerst voor het festival. Hij woonde een Imax-vertoning van Gravity bij en sloot zich aan bij zijn zoon Jonás Cuarón, die zijn eigen film Campeón Gabacho presenteerde. De twee regisseurs kwamen voor het eerst in contact na Train to Busan, en Cuarón trad later op als executive producer bij Yeons thriller Revelations uit 2025.
Yeon prees de precieze maar levendige kwaliteit in Cuaróns werk, met name de lange takes in Children of Men. Cuarón legde uit dat zware voorbereiding ruimte creëert voor instinct en gelukkige toevalligheden. Hij geeft de voorkeur aan lange continue shots omdat die oncontroleerbare elementen introduceren, zoals het verstrijken van de tijd, verschuivende acteur-camera-relaties en veranderend natuurlijk licht.
Je bereidt je voor en je controleert om het onverwachte te laten gebeuren en het tot leven te laten komen.
Cuarón benadrukte dat echt succes ligt in wat een filmmaker leert voor het volgende project. Hij merkte op dat Children of Men bij release gemengde recensies en bescheiden box office-resultaten kreeg, maar in de loop der tijd is uitgegroeid tot een van zijn meest besproken werken. Alleen de tijd onthult de blijvende waarde van een film, aldus Cuarón.
Terugkijkend op zijn ontwikkeling zei Cuarón dat jongere ambities cinema ooit boven alles stelden. Met ervaring heeft hij geleerd om te accepteren wat het leven brengt in plaats van vast te houden aan rigide verwachtingen. Deze verschuiving heeft zijn wereldbeeld opener en ambigu gemaakt op de beste manier, waardoor filmmaking belangrijk blijft zonder zijn hele bestaan te definiëren.