Álex Rins (Barcelona, 1995) sluit binnen enkele races bijna de helft van zijn leven af dat hij aan het MotoGP-wereldkampioenschap heeft gewijd, waarin hij in 2012 debuteerde, en aan de motorsport in het algemeen. De piloot uit Barcelona stopt met de twee wielen om nieuwe uitdagingen aan te gaan en maakt voor MARCA een gedetailleerde balans op van zijn carrière.
Rins zegt dat hij de dromen heeft waargemaakt van het jongetje dat wilde racen in het wereldkampioenschap. "Ik heb de helft van mijn leven hieraan besteed. Het is echt een droom om dit zo lang te kunnen doen, en nog meer nadat we zoveel hebben bereikt: we hebben gestreden om alle wereldtitels, in Moto3, Moto2 en MotoGP; ik heb ze niet kunnen winnen, dat geeft me wel een beetje spijt, maar ik houd de inhaalacties, overwinningen, podiums en moeilijke momenten over."
In 2013 was hij dicht bij de titel in Moto3 toen hij met kansen de laatste bocht inging. "Ja, ik heb hem gezien. Nu zie ik hem al een tijdje niet meer, maar ik heb hem wel gezien, daar heb ik geen probleem mee. Uiteindelijk heb ik het tot de laatste bocht geprobeerd."
In Moto2 kostte een sleutelbeenblessure tijdens de trainingen hem cruciale punten in Silverstone en Japan. In 2020 beleefde hij met Suzuki en naast zijn teamgenoot Joan Mir zijn jaar dat het dichtst bij de titel in de koningsklasse kwam. De coureur vindt echter dat zijn huidige maturiteit groter is: "de manier waarop ik rijd, de manier waarop ik de motor begrijp, is groter".
Rins hield zijn kenmerkende stijl aan ondanks de motorwissels. "Ik heb hem af en toe aangepast wanneer ik dat misschien het hardst nodig had, maar uiteindelijk is de stijl altijd dezelfde gebleven." Bij Suzuki probeerden ze hem te wijzigen om het sturen te verbeteren, maar hij voelde zich comfortabel en paste de motoren aan zijn rijstijl aan.
Ja. Alles is belangrijk. Ik heb deze rijstijl aangehouden en resultaten behaald. Het is niet zo dat ik mijn rijstijl veranderde en de Yamaha dan goed zou functioneren.
De coureur belicht zijn zes zeges in de koningsklasse, elk met een bijzondere context: van de overwinning op Marc Márquez op de streep, het duel met Valentino Rossi, de triomf met de Honda van LCR midden in de HRC-crisis, tot de laatste overwinning van Suzuki in de geschiedenis van het merk.
"Ja, zeker. Uiteindelijk heb ik hard gewerkt tijdens mijn sportcarrière, en dat doe ik nog steeds. We hebben heel mooie overwinningen behaald, die een stempel hebben gedrukt op de motorsportwereld."
Rins reflecteert over zijn keuzes, zoals de overstap naar Yamaha na de titel van het merk of de optie om zich aan te sluiten bij Gresini met een Ducati. "Uiteindelijk, of je nu goed of fout kiest, als je een beslissing neemt, doe je dat weloverwogen, van binnenuit en met de gedachte om te slagen."
Op persoonlijk vlak bevindt hij zich in een goede periode, met een zoon en een ondersteunende familie. "Het feit dat ik kan kiezen wanneer ik stop met motorrijden, een zoon thuis heb, een familie die van me houdt... natuurlijk zou ik willen dat de motor beter presteert en dat ik beter afsluit, ja zeker, maar ik voel me erg goed."
Over zijn tijd bij Yamaha geeft hij toe dat hij meer heeft geleden dan genoten: "Eerlijk gezegd denk ik dat ik veel heb geleden bij Yamaha en heel weinig heb genoten." Wat hij het meest zal missen is de adrenaline van de competitie, de remacties en de snelheid van 360 km/u.