Griezelige verhalen raken vaak gedeelde angsten voor controle, verlies van identiteit en onzichtbare dreigingen. De Twilight Zone-aflevering 'The Obsolete Man' raakt die angsten met precisie en schetst een toekomstige samenleving waarin boeken en geloof als achterhaald worden bestempeld.
In een streng totalitair regime staat Romney Wordsworth terecht, enkel omdat hij als bibliothecaris werkt. De staat heeft boeken verboden, waardoor zijn beroep een misdrijf is dat met de dood bestraft wordt. Zijn geloof in God bezegelt zijn lot onder een atheïstisch bewind dat beweert de goddelijkheid te hebben weerlegd. De kanselier spreekt het vonnis zonder genade uit.
Wordsworth krijgt een ongebruikelijke concessie. Hij mag tijd, plaats en wijze van executie zelf kiezen en vraagt dat de executie live wordt uitgezonden naar de hele natie. De kanselier stemt toe en ziet de uitzending als een nuttige les voor het publiek.
De avond voor de geplande executie nodigt Wordsworth de kanselier uit in zijn kamer. Camera's draaien terwijl middernacht nadert. Een bom die in de ruimte verborgen ligt, zal op het afgesproken uur ontploffen. Wanneer de kanselier probeert te vertrekken, blijkt de deur van binnenuit op slot te zijn. Beide mannen staan nu voor hetzelfde lot.
Wordsworth leest uit een verboden bijbel terwijl de kanselier steeds onrustiger wordt. Op het laatste moment breekt de kanselier en smeekt hij om zijn leven in de naam van een God die hij had ontkend. Wordsworth laat hem seconden voor de explosie vrij. Het live publiek heeft gezien hoe de vertegenwoordiger van de staat alle zelfbeheersing verliest.
Rod Serling opent de aflevering met de opmerking dat de getoonde wereld niet nieuw is, maar een voortzetting van eerdere regimes. De kanselier zelf verwijst naar Adolf Hitler en Joseph Stalin en beweert dat eerdere dictators faalden door te veel overlevenden achter te laten. Serling sluit af met de directe stelling dat elke staat die de menselijke waarde negeert, zelf achterhaald is.
De naam Wordsworth zelf verwijst naar de waarde van literatuur. Burgess Meredith portretteert het personage als kalm en regelgetrouw tot het perfecte moment om de zwaktes van het systeem bloot te leggen. Zijn beheerste verzet, gecombineerd met sobere decors beïnvloed door het Duitse expressionisme, maakt de slotconfrontatie onvergetelijk.
De aflevering springt eruit omdat ze laat zien hoe één individu met intellect in plaats van geweld een almachtige staat succesvol uitdaagt. Decennia later blijft de boodschap over de gevaren van het uitwissen van individuele waardigheid scherp actueel.