Adam Wingard deelt zijn enige spijt over gemiste close-up in A24's Onslaught

De regisseur blikt terug op de krappe 35-daagse opnames en een gruwelijke grap die een close-up verdiende.

Regisseur Adam Wingard heeft weer een intense originele thriller afgeleverd met Onslaught, die nu in de bioscopen draait via A24. De filmmaker achter vroege hits als You're Next en The Guest keert terug naar strak, gewelddadig vertellen na grote studio-projecten zoals Godzilla vs. Kong.

Genetisch gemanipuleerde soldaten mikken op een rustige trailerpark

Onslaught draait om een losgeslagen eenheid genetisch gemanipuleerde supersoldaten die ontsnappen uit een afgelegen overheidsfaciliteit. De chaos bereikt een nabijgelegen trailerpark, waar voormalig leger-sniper Celeste, gespeeld door Adria Arjona, haar jonge dochter moet verdedigen tegen de moordende bende.

Wingard draaide de film in slechts 35 dagen met een bescheiden budget

Tijdens een Q&A na een vertoning merkte Wingard op dat Onslaught een groter budget had dan zijn vroege werk, maar nog steeds bescheiden was volgens huidige industriestandaarden. De productie rondde de opnames af in 35 dagen met weinig ruimte voor heropnames of geschrapt materiaal.

Dit was een veel groter budget dan 'The Guest' en 'You're Next', uiteraard, maar naar de maatstaven van vandaag is het nog steeds een relatief laag budget. We draaiden de hele film in 35 dagen, dus het was erg krap, dat zie je, met alles wat in deze film zit. Dus eigenlijk staat elk fucking ding op het scherm, omdat dat alles is wat we hebben.

— Adam Wingard, Q&A na vertoning van Onslaught

Een gemiste close-up achtervolgt de regisseur

Wingard noemde één spijtpunt dat te maken heeft met een terugkerende grap in de trailerpark-scènes. Nadat een bewoner op gruwelijke wijze aan zijn einde komt, blijft het lichaam op een brandende barbecue staan terwijl de gebeurtenissen zich eromheen afspelen. Meerdere wijdere shots tonen de scène van een afstand, maar Wingard had graag een strakkere opname gemaakt van de brandende figuur.

Mijn enige spijt is dat ik nooit fucking een close-up heb gedraaid van die vent die op de barbecue brandt. Dat zou zo goed zijn geweest. Het kwam pas bij me op — ik weet niet waarom het zo lang duurde — een paar weken geleden toen ik keek, we maakten 35 mm-prints voor de Vista, en ik keek ernaar en dacht: 'Godverdomme. Dit had moeten overschakelen naar een close-up van die vent, half zijn schedel en zijn vlees dat eraf siste op zo'n ding.' Dat zou fucking geweldig zijn geweest, maar we deden het niet.

— Adam Wingard, Q&A na vertoning van Onslaught