Aaron Sorkins 'The Social Reckoning' valt plat in hervertelling van facebook-klokkenluidersverhaal

Het vervolg op 'The Social Network' worstelt met foute casting en levenloze regie ondanks een actueel echt schandaal.

Aaron Sorkin keert terug naar de wereld van Facebook met The Social Reckoning, een gedramatiseerde blik op het klokkenluidersschandaal van 2021 dat de omgang van het bedrijf met desinformatie en de effecten daarvan op gebruikers aan het licht bracht. De film komt op 9 oktober 2026 in de bioscopen en probeert voort te bouwen op het succes van de hit The Social Network uit 2010. In plaats daarvan levert het een vlak en ongeïnspireerd verhaal op dat langer lijkt dan de speelduur, ondanks de boeiende echte gebeurtenissen.

Sorkin regisseert een verhaal dat zijn scherpte verliest

Het script draait om datawetenschapper Frances Haugen, die interne documenten lekt die onthullen hoe Facebook zijn algoritmes aanpaste om schadelijke content te versterken voor winst. Sorkin mikt op een onderzoeks-thriller in de stijl van klassieke journalistieke drama’s, maar het resultaat mist spanning of urgentie. Het verhaal springt tussen de inspanningen van Haugen en de voorbereidingen op een hoorzitting in het Congres met het bedrijfsleiderschap, maar het tempo zakt weg in lange scènes waarin personages naar schermen staren in saaie hotelkamers.

Sorkin verzorgt ook de regie en de stilistische keuzes schieten tekort. De scherpe, ritmische dialogen die zijn eerdere werk kenmerkten, zijn verdwenen. Daarvoor in de plaats komen praatgrage gesprekken die repetitief en energiearm aanvoelen. Een score van Alexandre Desplat voegt weinig sfeer toe en laat de film zonder de gedenkwaardige muzikale drive van zijn voorganger.

Castingkeuzes ondermijnen de centrale prestaties

Mikey Madison portretteert Haugen als een sociaal onhandige medewerker die aanvankelijk gelooft in het positieve potentieel van het platform. De rol vereist het afleveren van dichte technische uitleg en Madison lijkt verkeerd gecast. Jeremy Allen White speelt Wall Street Journal-verslaggever Jeff Horwitz als een tech-scepticus die in het verhaal wordt meegesleurd. De twee hoofdrolspelers hebben weinig chemie op het scherm, wat de heen-en-weer die het script probeert op te zetten verzwakt.

Jeremy Strong brengt een gruwelijke Zuckerberg tot leven

Jeremy Strong neemt de rol van Mark Zuckerberg op zich en presenteert de topman als een afstandelijke figuur tijdens de voorbereiding op de hoorzitting. Strong vangt de vlakke spreektrant en de afstandelijke blik effectief, al duwen de make-up en styling het personage richting karikatuur. Korte momenten van innerlijk conflict in de derde akte komen zonder voldoende opbouw en voelen daardoor niet verdiend. Bijrollen van Bill Burr als bezorgde adviseur zorgen voor een van de weinige vonken van vitaliteit in die scènes.

Een echt schandaal ontmoet een gemiste kans

De onderliggende gebeurtenissen blijven significant. De lekken van Haugen bevestigden dat Facebook-executives op de hoogte waren van schade aan jonge gebruikers en de verspreiding van verdeeldheid zaaiende content. De film erkent dat Zuckerberg geen blijvende professionele gevolgen ondervond en dat het bedrijf, nu bekend als Meta, gewoon doorgaat. Deze realiteit ondermijnt elke poging tot een triomfantelijk einde en laat het verhaal zonder duidelijk gevoel van afsluiting of hoop.

Al met al krijgt The Social Reckoning een 4 uit 10. Hoewel het onderwerp aandacht verdient, slaagt de uitvoering er niet in om gedocumenteerde feiten om te zetten in boeiende cinema.

Tags bij dit artikel