Scenarioschrijver en regisseur Aaron Sorkin heeft volgende week een druk schema: zijn nieuwe film The Social Reckoning komt in de bioscopen en een nieuwe Broadway-productie van zijn toneelstuk A Few Good Men gaat in première.
De projecten brengen Sorkin terug naar vertrouwd terrein. Hij heeft in zijn werk altijd macht, instituties en morele dilemma’s onderzocht.
The Social Reckoning, die op 9 oktober uitkomt, dramatiseert de gebeurtenissen rond Facebook-klokkenluider Frances Haugen en Wall Street Journal-journalist Jeff Horwitz. Mikey Madison speelt Haugen en Jeremy White vertolkt Horwitz. Sony hield de productie streng beveiligd en beperkte traditionele testvoorstellingen.
Sorkin benadrukte dat hij nooit direct met Meta of ceo Mark Zuckerberg heeft gesproken. De studio ontving wel een brief waarin werd herinnerd aan de advocaten van Meta.
Sorkin aarzelde aanvankelijk om terug te keren naar de wereld van The Social Network uit angst voor vergelijkingen met een vervolg. Uiteindelijk zag hij de nieuwe film als een apart verhaal in hetzelfde universum. Het verhaal ontstond na lange gesprekken met Haugen en Horwitz over de impact van het platform op tieners en de verspreiding van desinformatie.
Ik wilde het graag schrijven, en ik had ongeveer anderhalf jaar niets geschreven. Het was een epische periode van writer’s block en ik wilde dit scene echt schrijven.
De revival van A Few Good Men herenigt Bradley Whitford, die in 1989 een rol speelde in de originele productie en nu de antagonist kolonel Jessup vertolkt. Tom Blythe neemt de hoofdrol van luitenant Daniel Kaffee op zich, met Krysta Rodriguez eveneens in de cast. De voorstellingen beginnen op 8 oktober en de première is op 29 oktober.
Sorkin schreef het originele toneelstuk op cocktailservetten terwijl hij barkeeper was in het Palace Theater. Het verhaal was geïnspireerd door de ervaring van zijn zus als advocaat bij de marine, die een incident met ontgroening op Guantanamo Bay behandelde.
Plotseling hebben we het over illegale bevelen en wat je moet doen als je die krijgt.
Sorkin erkende de stress van de gelijktijdige lanceringen, maar noemde het een glamoureus probleem. Hij is trots op beide werken en hoopt dat het publiek de boodschap van het toneelstuk over leiderschap en verantwoordelijkheid in het leger oppikt.
Whitford beschreef Sorkin als een instituut dat acteurs aanmoedigt om vragen te stellen tijdens het creatieve proces in plaats van de schrijver met overdreven ontzag te behandelen.