Succesvolle horrorfilms krijgen vaak intense druk van studio's om sequels te maken om de vaart erin te houden. Toch lukt het zelden om dezelfde vonk een tweede keer te vangen. Hoewel een paar uitzonderingen zoals Aliens in het oog springen, vallen de meeste vervolgfilms tegen en schaden ze de reputatie van de originelen.
Deze lijst richt zich alleen op de eerste conventionele sequels en sluit latere franchise-onderdelen uit. Elke film probeerde te profiteren van het succes van zijn voorganger, maar schoot op belangrijke punten tekort.
The Exorcist II: The Heretic (1977) zette Linda Blair opnieuw in de rol van Regan na haar doorbraak in de Oscarwinnende originele film. Regisseur John Boorman leverde een warrig verhaal af over een nieuwe priester die de gebeurtenissen uit de eerste film onderzoekt en Regans experimentele therapie in New York. Het verhaal springt naar Afrika op zoek naar antwoorden over de demon Pazuzu, wat resulteert in een onsamenhangende ervaring die door critici unaniem werd afgekraakt.
The Ring Two (2005) bracht Naomi Watts terug als Rachel en haar zoon Aidan, waarna de geest van Samara terugkeert met onduidelijke motieven. Regisseur Hideo Nakata, die de Japanse originele Ringu regisseerde, slaagde er niet in het mysterie te herstellen. Gedateerde CGI uit het midden van de jaren 2000, vooral in onhandige scènes zoals een hertenaanval, ondermijnde de film verder.
Silent Night, Deadly Night Part 2 (1987) volgt de broer van de moordenaar uit de eerste film terwijl hij in therapie zijn verleden navertelt voordat hij zelf een moordpartij begint. Ongeveer de helft van de film bestaat uit hergebruikte beelden uit de originele film, waardoor er weinig nieuw materiaal overblijft. Een paar absurde moorden zorgen voor onbedoelde lachmomenten, maar de film mist de verwrongen aantrekkingskracht van het origineel.
Book of Shadows: Blair Witch 2 (2000) draait om fans van de baanbrekende found-footage-hit die de vermeende echte locatie in Maryland bezoeken. Na een nacht met ontbrekende herinneringen en kapotte apparatuur zakt de groep weg in chaos. Regisseur Joe Berlinger beoogde diepere commentaar op fandom, maar studio-opgelegde heropnames veranderden het in een standaard horrorfilm.
Cabin Fever 2: Spring Fever (2009), geregisseerd door Ti West, stuurt een besmet personage uit de eerste film naar een highschool-prom via flessenwater. Het resultaat voelt tonale inconsistent, low-budget en niet grappig in vergelijking met de effectieve mix van effecten en satire in het origineel. West schreef de problemen toe aan studio-hermontage.
The Birds II: Land's End (1994) draagt het pseudoniem Alan Smithee nadat regisseur Rick Rosenthal zijn naam liet verwijderen. Een gezin verhuist naar een eiland en krijgt te maken met vogelaanvallen die doen denken aan Hitchcocks klassieker. De film slaagt er niet in spanning op te bouwen en de terugkeer van Tippi Hedren in een nieuwe rol zorgt voor extra verwarring.
American Psycho 2 (2002) begon als een ongerelateerd script getiteld The Girl Who Wouldn't Die voordat een korte scène met Patrick Bateman werd toegevoegd. Mila Kunis speelt een studente die moordt om haar carrière vooruit te helpen, met William Shatner als haar professor als enige hoogtepunt. De satire en acteerprestaties van de eerste film ontbreken volledig.
The Human Centipede 2 (Full Sequence) (2011) volgt een verstoorde beveiliger die geobsedeerd is door de originele film en probeert zijn eigen versie te maken met meer slachtoffers. Schrijver-regisseur Tom Six houdt het extreme uitgangspunt aan maar haalt de nieuwigheid van het oorspronkelijke concept weg, wat resulteert in een film die velen als de zwakste op deze lijst beschouwen.