10 vergeten sitcoms uit de jaren 2000 die slecht zijn verouderd

Kortstondige komedies uit die tijd kampten met gedateerde premissen, zwak scriptwerk en concepten die vandaag gênant aanvoelen

Televisiekomedies werden in de jaren 2000 razend populair en leverden blijvende hits op zoals The Office en 30 Rock. Toch verdwenen veel andere series uit dat decennium razendsnel en voelen ze nu pijnlijk gedateerd aan. Deze vergeten sitcoms leunden vaak op dunne premissen, verkeerde formats of stereotypen die niet gracieus zijn verouderd.

Baby Bob rekte een reclamegimmick uit tot een vermoeiende serie

CBS lanceerde Baby Bob in 2002 nadat een personage uit de FreeInternet.com-reclames de aandacht had getrokken. De serie volgde ouders die ontdekten dat hun baby als een volwassene kon praten, ingesproken door Ken Hudson Campbell. Sterke bijrollen van onder meer Holland Taylor en Elliott Gould konden de herhalende grap en gedateerde cgi-effecten niet redden.

Hot Properties probeerde de energie van Sex and the City te vangen maar faalde

De ABC-serie Hot Properties uit 2005 draaide om vier vrouwen die in Manhattan hun carrière in de vastgoedsector combineerden met chaotische dates. Suzanne Martin bedacht de serie en Sofía Vergara maakte deel uit van de cast. Zwakke chemie, hergebruikte tropes en een ongelijkmatige toon zorgden ervoor dat de serie na dertien afleveringen al stopte.

Life on a Stick voelde ook in zijn eigen tijd al gedateerd

Fox zond Life on a Stick in 2005 uit, over tieners die werkten bij een hotdogkraam in een winkelcentrum. Zachary Knighton speelde de hoofdrol in een verhaal over een samengesteld gezin. Het multicameraformat met lachband en slackerclichés botste met de opkomende singlecameratrend en maakte de serie meteen een anachronisme.

Method & Red leed onder formatconflicten en spanning op het scherm

De Fox-komedie Method & Red uit 2004 plaatste rappers Method Man en Redman in een rijke buitenwijk in New Jersey voor humor over cultuurverschillen. De netwerkdrang naar een lachband ondermijnde de beoogde singlecamerastijl. Method Man uitte openlijk kritiek op de veranderingen, wat het snelle einde van de serie bespoedigde.

Rock Me Baby miste een duidelijke toon tussen edgy en zoet

De UPN-serie Rock Me Baby uit 2003-2004 volgde een shockjock die moest wennen aan het vaderschap. Dan Cortese en Bianca Kajlich speelden de hoofdrollen. De wisseling tussen schuine radiograpjes en huiselijke problemen zorgde voor een inconsistente identiteit en weinig herkenbare personages.

Stacked leunde op goedkope grappen rond Pamela Anderson

De Fox-sitcom Stacked uit 2005-2006 castte Pamela Anderson als een feestbeest dat in een boekhandel ging werken. Steven Levitan bedacht de serie en mikte op een ensemble in de stijl van Cheers, maar leverde vooral voor de hand liggende seksshots en vlakke personages.

The Michael Richards Show kon niet ontsnappen aan de schaduw van Kramer

NBC gaf Michael Richards in 2000 een serie van acht afleveringen na het einde van Seinfeld. Het detectiveverhaal combineerde slapstick met mystery-elementen, maar leunde zwaar op een lachband en herhalende fysieke gags. De serie voedde het idee van een Seinfeld-vloek voor de castleden.

The Mullets bouwde comedy rond een versleten kapselstereotype

De UPN-komedie The Mullets uit 2003-2004 volgde twee arbeidersbroers die trots waren op hun identieke mullets. Bill Oakley en Josh Weinstein bedachten de serie en leunden op klassentegenstellingen en slapstick. De centrale grap is intussen slecht verouderd nu het kapsel in andere vormen weer populair is.

The Pitts dreef familierampen te ver door

De Fox-serie The Pitts uit 2003 toonde een gewoon gezin dat voortdurend door bovennatuurlijke pech werd getroffen. Lizzy Caplan en David Henrie maakten deel uit van de cast. Cartoonachtige rampen botsten met het live-actionformat en resulteerden in een humorloze en tonale mismatch.

The War at Home leunde op gemene familieruzies

Fox zond The War at Home van 2005 tot 2007 uit, over ouders die te maken hebben met rebelse tieners. Michael Rapaport speelde de schreeuwende vaderfiguur. Agressieve humor, vierdewanddoorbrekingen en achteloos racisme in de dialogen maken de serie vandaag ongemakkelijk om terug te kijken.

Tags bij dit artikel