Videogames verstevigden hun status als toonaangevend entertainmentmedium in de jaren 2010, maar het decennium bracht ook enkele beruchte teleurstellingen voort. Deze releases varieerden van low-budget experimenten die mislukten tot hooggeprofileerde titels die werden ondermijnd door technische problemen, slechte ontwerpkeuzes en overhaaste planning.
Digitaal-only releases wonnen terrein in het begin van de jaren 2010, maar Amy springt eruit als een mislukking die probeerde mee te liften op de survival horror-golf. Spelers besturen Lana en het kind Amy terwijl ze puzzels oplossen en monsters ontwijken. De kernloop van Amy beschermen wordt al snel saai door onbetrouwbare AI die frustreert in plaats van boeit.
Zwakke schrikmomenten, een voorspelbaar verhaal en prestatieproblemen op zowel PS3 als Xbox 360 maken de ervaring nog slechter, waardoor het spel grotendeels vergeten is.
Paper Mario: Sticker Star wijkt af van de kenmerkende charme en originele werelden van de serie. Het neemt een basic Super Mario-visuele stijl aan en vervangt traditionele RPG-combat door sticker-verzamelmechanieken. Zonder ervaringspunten voelen optionele gevechten zinloos aan en puzzelachtige gevechten blijken vaak te simpel of te obscuur.
Umbrella Corps probeert een competitieve multiplayer-shooter met zombie-elementen in het Resident Evil-universum. Het resultaat spreekt noch trouwe fans noch liefhebbers van tactische shooters aan. Lage spelersaantallen bij lancering en de release kort voor Resident Evil 7: Biohazard bevestigden zijn status als een ongemakkelijke misstap.
De verwachtingen waren hoog voor Aliens: Colonial Marines, maar het eindproduct had gedowngradede visuals vergeleken met trailers, talrijke technische problemen en een korte campagne. De backlash omvatte fan-rechtszaken over misleidende marketing, waarbij ontwikkeling naar verluidt opzij werd geschoven ten gunste van een ander project.
Na jaren in development hell lanceerde Duke Nukem Forever eindelijk in 2011. De grove humor en basic shooter-gameplay voelden gedateerd aan en slaagden er niet in de serie te laten evolueren voor modern publiek. De release markeerde het einde van nieuwe Duke Nukem-games voor meer dan een decennium.
De Wreck-It Ralph-videogame-adaptatie geeft prioriteit aan snelle winst boven kwaliteit. Korte lengte, slechte cutscenes en generieke platforming slagen er niet in de geest van de films die het inspireerden vast te leggen, waardoor de tie-in direct vergeetbaar is.
Activision haastte Tony Hawk's Pro Skater 5 naar de markt voordat een licentieovereenkomst afliep. Het resultaat is een incompleet vervolg dat de erfenis van de franchise ondermijnt met minimale content en slechte uitvoering.
Motion controls domineerden vroege experimenten in de jaren 2010 en Sonic Free Riders illustreert hun valkuilen. De Kinect-gebaseerde racing vereist onresponsieve gebaren die botsen met de nadruk van de serie op precisie en snelheid.
Na Hideo Kojima's vertrek bij Konami introduceert Metal Gear Survive survival- en tower-defense-elementen in een zombie-achtige setting. Repetitieve gameplay en agressieve microtransacties vergroten de kloof met de gevestigde sterke punten van de serie.
Ride to Hell: Retribution verdient de toppositie door alomtegenwoordige glitches, onhandige besturing en lage productiewaarden in zowel rij- als schietsegmenten. Gedateerde visuals, slechte dialogen en problematische personageweergaven maken het een van de pijnlijkst geconstrueerde games van het tijdperk.