De 10 slechtste alternatieve-geschiedenisfilms aller tijden, gerangschikt

Deze speculatieve films maakten van veelbelovende what-if-concepten cinematografische flops.

Films over alternatieve geschiedenis leven van de intrige van speculatie. Ze nodigen het publiek uit om zich voor te stellen hoe gebeurtenissen zouden kunnen verlopen als sleutelmomenten licht zouden verschuiven. Toch slaagt niet elke poging. Sommige leveren overtuigende beelden of cast op, terwijl andere bezwijken onder oppervlakkige ideeën, slechte uitvoering of misplaatste premissen.

De volgende gerangschikte lijst bekijkt tien opvallende mislukkingen binnen het subgenre. Elke vermelding bewaart de kernfeiten over productie en ontvangst en belicht waarom het concept uiteindelijk tekortschoot.

10. Anonymous struikelt over klassistische Shakespeare-theorie

Roland Emmerich regisseerde deze weelderige productie die betwijfelt of William Shakespeare zijn eigen stukken schreef. Het verhaal draait om Edward de Vere, graaf van Oxford, als de vermeende ware auteur. Hoewel de film het Elizabethaanse Londen nabootst met gedetailleerde kostuums en decors, berust de kernpremiss op verouderde klassistische aannames over artistiek talent.

Een sterk ensemble met Rhys Ifans, Vanessa Redgrave, Rafe Spall en David Thewlis kan de ideologische tekortkomingen van de film niet compenseren. Het verhaal negeert de aantrekkingskracht van Shakespeare als selfmade visionair uit bescheiden afkomst.

9. The Great Wall mengt culturen zonder samenhang

Zhang Yimou bracht zijn visuele expertise naar deze Engelstalige fantasy. Matt Damon en Pedro Pascal spelen Europese huurlingen die reptielachtige aliens, de Tao Tei, tegenkomen bij de Chinese Muur. De film probeert wuxia-choreografie te combineren met Hollywood-actie, maar resulteert in ongelijkmatig tempo en toon.

Critici wezen op mogelijke white-savior-elementen door de casting van Damon als centrale figuur. Ondanks opvallende cinematografie verzwakt het verhaal zowel oosterse als westerse stijlstijlen.

8. Cowboys and Aliens mist genreplezier

Jon Favreau regisseerde deze western-sci-fi-hybrid gebaseerd op een graphic novel uit 2006. Daniel Craig speelt een outlaw met geheugenverlies die samenwerkt met Harrison Fords rancher en Olivia Wildes mysterieuze personage om buitenaardse indringers te bestrijden. De film kiest een strakke aanpak die de pulp-premisse ondermijnt.

De film werd commercieel een teleurstelling en omarmt nooit volledig het speelse potentieel van het samenbrengen van frontier-archetypen met buitenaardse dreigingen.

7. The League of Extraordinary Gentlemen mist literaire diepgang

Stephen Norrington regisseerde deze bewerking van de stripreeks van Alan Moore en Kevin O'Neill. Sean Connery leidt als Allan Quatermain naast personages als Captain Nemo, Tom Sawyer en Mina Harker. Het verhaal volgt het team dat een schurk confronteert die een wereldwijd conflict plant.

Connery stopte met acteren na de slechte ontvangst van de film. De Hollywood-versie haalt de intellectuele scherpte uit het bronmateriaal en laat generieke avontuurelementen achter ondanks indrukwekkend production design.

6. Abraham Lincoln Vampire Hunter neemt zichzelf te serieus

Timur Bekmambetov regisseerde deze film gebaseerd op de roman van Seth Grahame-Smith. Benjamin Walker portretteert Abraham Lincoln als vampierenjager tijdens de Burgeroorlog. Het verhaal verbindt het persoonlijke verlies van de president met een grotere samenzwering rond confederale vampiers.

De plechtige toon botst met het absurde centrale idee. Latere beschikbaarheid op streaming bracht bescheiden hernieuwde interesse, maar de film leunt nooit in op het plezier van de bovennatuurlijke-historische mix.

5. Wild Wild West lijdt onder onsamenhangend spektakel

Barry Sonnenfeld regisseerde deze steampunk-versie van de televisieserie uit de jaren zestig. Will Smith en Kevin Kline spelen geheime agenten die Kenneth Branaghs beenloze uitvinder achtervolgen, die president Grant wil vermoorden. De productie had dure apparatuur maar miste een consistente toon.

Smith koos naar verluidt voor dit project in plaats van The Matrix. De oplopende kosten en een identiteitscrisis tussen buddykomedie en actiescènes droegen bij aan de status als teleurstelling uit de late jaren negentig.

4. Dracula Untold lanceert een mislukt universum

Gary Shore regisseerde deze poging uit 2014 om Universal's Dark Universe te starten. Luke Evans speelt Vlad III als een aarzelende held die vampier wordt om zich te verdedigen tegen Ottomaanse indringers. De film herschikt de transformatie van de historische figuur als nobel offer in plaats van vloek.

Slechte box office-resultaten deden de studio afzien van het shared-universe-plan. Het verhaal geeft prioriteit aan franchise-opzet boven zelfstandig vertellen, wat resulteert in een generiek en te commercieel oorsprongsverhaal.

3. White Man's Burden biedt oppervlakkige raciale rolomkering

Desmond Nakano schreef en regisseerde dit drama met John Travolta en Harry Belafonte. De premisse keert de Amerikaanse raciale hiërarchieën om zodat witte mensen systematische onderdrukking ervaren. Het verhaal volgt een witte fabrieksarbeider wiens leven ontspoort na een conflict met zijn zwarte werkgever.

De film behandelt racisme als een simpele machtswisseling zonder diepere historische of structurele realiteiten aan te snijden. Het filosofische niveau op college-niveau reduceert complexe sociale dynamieken tot een onbevredigende moralistische oefening.

2. Red Dawn-remake uit 2012 komt gedateerd en verward

Dan Bradley regisseerde deze update van de thriller uit 1984 uit de Koude Oorlog. Chris Hemsworth leidt een groep tieners uit Spokane die guerrillastrijders worden na een Noord-Koreaanse invasie. De productie veranderde de vijand laat in de ontwikkeling van Chinees naar Noord-Koreaans.

MGM hield de voltooide film drie jaar in de kast vanwege een faillissement. Het resultaat voelt gedateerd en mist betekenisvolle commentaar op bezetting of verzet voorbij oppervlakkige spanning.

1. Jonah Hex geldt als de ultieme ramp onder DC-bewerkingen

Jimmy Hayward regisseerde deze korte, chaotische versie van het DC Comics-personage. Josh Brolin speelt de verminkte premiejager met het vermogen om met de doden te praten. Het plot draait om een complot van een confederale generaal om president Grant te vermoorden met geavanceerde wapens.

Reshoots verkleinden de rol van Megan Fox en beschadigden de narratieve flow verder. Met een lengte van slechts 72 minuten vindt de film nooit een toon en blijft vooral herinnerd om zijn commerciële mislukking en status als een van de zwakste stripboekbewerkingen.

Tags bij dit artikel