Veel actiefilms uit de jaren 80 bieden meer dan explosies en achtervolgingen. Sommige bevatten satire of scherpe commentaar, terwijl gepolijste blockbusters zoals Raiders of the Lost Ark opvallen door hun vakmanschap. Toch verdienen genoeg andere films het label gedachteloos in de beste zin van het woord. Kijkers kunnen ontspannen, hun kritische denken uitschakelen en genieten van eenvoudige spanning die consistent vermakelijk blijft.
De volgende selectie belicht actiegerichte films die breed, soms absurd en betrouwbaar kijkbaar zijn. Ze variëren van ster-gedreven voertuigen tot chaotische experimenten, allemaal verenigd door hun focus op direct spektakel boven complexiteit.
Op nummer 10 staat Missing in Action uit 1984. Het verhaal volgt kolonel James Braddock, een veteraan die jaren na zijn eigen ontsnapping uit gevangenschap terugkeert naar Vietnam om medegevangenen te bevrijden. Chuck Norris draagt de film met stoïcijnse vastberadenheid en veel geweervuur. Het verhaal blijft eenvoudig, maar de film blijft solide kijkvoer voor fans die makkelijke, brede entertainment zoeken.
Daarna komt Rambo III uit 1988. John Rambo reist naar Afghanistan voor een reddingsmissie vol vernietiging en gevechten. De film leunt het hardst op de actie-excessen van de serie en wijkt af van de meer dramatische toon van de originele First Blood, terwijl de verwachte over-the-top sequenties worden geleverd.
Stephen Kings enige regie-inspanning, Maximum Overdrive uit 1986, mengt sciencefictionhorror met komische en actiemomenten. Machines worden dodelijk na een vreemde gebeurtenis, waardoor overlevenden in een wanhopige strijd belanden. De vroege chaos is het meest boeiend, ook al overheerst de algehele absurditeit soms het verhaal.
Jackie Chan speelde in de coproductie The Protector uit 1985. De film mengt Hongkongse en Amerikaanse elementen in een imperfect maar kijkbaar voertuig voor de vechtsportster. Actiescènes helpen het verhaal dragen ondanks de ongemakkelijke momenten.
De fantasyfilm Highlander uit 1986 volgt een onsterfelijke krijger die in het moderne New York leeft en geconfronteerd wordt met onthoofdingsgevechten tegen rivalen. Flashbacks onthullen zijn eeuwenlange geschiedenis. Queen’s “Who Wants to Live Forever” ondersteunt de soundtrack en voegt bij aan de brede, leuke aantrekkingskracht van de film.
Arnold Schwarzenegger leidt The Running Man uit 1987. Een dystopisch spelshowconcept wordt een excuus voor energieke achtervolgingen en confrontaties. De adaptatie verschuift de focus van het sociale commentaar in de bronroman naar rechttoe-rechtaan spektakel en entertainment.
Met 88 minuten houdt de film The Soldier uit 1982 de zaken strak. Een naamloze agent verijdelt terroristen die een Saoedische oliebron aanvallen. Regisseur James Glickenhaus benadrukt vernietiging en geweervuur in een vlot pakket dat onnodige complicaties vermijdt.
Ontsnapte gevangenen stappen in 1985 in Runaway Train op een rijdende trein, maar moeten vechten voor hun leven als de trein uit de hand loopt. Sterk tempo en regie houden de spanning constant. Het project heeft opmerkelijke weetjes, waaronder een Sovjet-regisseur, een origineel scenario-idee van Akira Kurosawa en Oscar-genomineerde prestaties.
Muziek drijft veel van de energie in Streets of Fire uit 1984. Een ontvoerde zangeres leidt tot een reddingsmissie door haar ex. De film combineert actie met een opgeblazen, bijna fantastische toon en een uitzonderlijke soundtrack die het simpele verhaal tilt.
Bovenaan de lijst staat Commando uit 1985. Arnold Schwarzenegger speelt een gepensioneerde kolonel wiens dochter wordt ontvoerd, wat een directe, kogelvrije razernij ontketent. De film houdt zijn doel kristalhelder gedurende ongeveer 90 minuten onbeschaamde actie. De botte uitvoering en gedenkwaardige oneliners maken het eindeloos herbekijkbaar voor fans van puur, ongedwongen spektakel.