Het onderscheid tussen films die iedereen aanspreken en die met de hoogste scores van recensenten beloond worden, levert interessante overlappingen op. Bepaalde titels spreken een breed publiek aan en genieten tegelijk diep respect van critici. De selectie hier richt zich vooral op de kritische consensus, waarbij sommige titels onder het algemene publiek meer verdeeldheid oproepen dan andere.
Wikipedia-vermeldingen duiden deze werken vaak aan als een van de beste ooit gemaakt of als de beste van de huidige eeuw. Een handvol recente releases verschijnt naast gevestigde klassiekers en hun reputatie blijft groeien.
Stanley Kubricks 2001: A Space Odyssey onderscheidt zich door zijn ambitieuze opzet. De film verscheen in 1968 tegelijk met de gelijknamige roman en verkent de oorsprong van de mens, de nabije toekomst zoals die toen werd voorgesteld en mogelijkheden in de verre toekomst. De technische prestaties blijven bijna zes decennia later nog steeds indrukwekkend en de eerste reacties zijn met de tijd alleen maar sterker geworden.
Yasujiro Ozu’s Tokyo Story uit 1953 behoort tot de toegankelijkere arthouse-dramafilms. De film volgt een oud echtpaar dat zijn volwassen kinderen en kleinkinderen bezoekt en ontdekt dat hun drukke levens weinig ruimte laten voor hen. Het verhaal onderzoekt vergrijzing, familieplichten en stille spijt met empathie en eerlijkheid en geniet voortdurend kritische bewondering.
Alfred Hitchcocks Vertigo (1958) stond ooit bovenaan de prestigieuze Sight & Sound-peiling. Hoewel de film later werd ingehaald, hebben het bedachtzame tempo en de groeiende reputatie door de decennia heen het een vaste plaats onder de essentiële werken bezorgd. De cinematografische kwaliteiten van de thriller zijn bij herhaalde kijkbeurten steeds duidelijker geworden.
Bong Joon-ho’s Parasite (2019) behoort tot de sterkste Best Picture-winnaars in de recente Oscar-geschiedenis. De film schakelt over van klassenkomedie naar thriller terwijl de regie strak blijft, en oogstte brede lof voor zijn scherpe sociale commentaar en feilloze uitvoering.
De Pixar-film Ratatouille uit 2007 staat naast Parasite als een van de uitblinkers van de eenentwintigste eeuw. De film maakt van een onwaarschijnlijk uitgangspunt over een rat die kok wordt iets universeel aantrekkelijks en levert moeiteloze charme die kijkers van alle leeftijden aanspreekt.
Irvin Kershners The Empire Strikes Back (1980) vormt het hoogtepunt van de originele Star Wars-trilogie. Of de film nu als fantasy of als sciencefiction wordt gezien, hij bouwt voort op de eerste film met superieur verhaalvertel en een onvergetelijke climax die de serie nog steeds definieert.
Akira Kurosawa’s Seven Samurai (1954) blijft onovertroffen in zijn combinatie van epische schaal en actie. Het verhaal over dorpelingen die strijders inhuren voor hun verdediging beïnvloedde talloze latere films, maar het tempo en de details houden de film ondanks zijn lengte en leeftijd nog steeds fris.
Michael Curtiz’ Casablanca (1942) combineert een snel tempo, gedenkwaardige dialogen en naadloze toonwisselingen binnen een compacte speelduur. De beroemde slotscène en de Oscar voor Beste Film markeerden een vroeg succes dat in de loop der decennia alleen maar sterker is geworden.
Orson Welles’ Citizen Kane (1941) verlegde destijds de grenzen van het dramatische verhaal. De innovaties en blijvende invloed maken het tot een ijkpunt, ook al verschillen persoonlijke favorieten per kijker.
Francis Ford Coppola’s The Godfather (1972) neemt om goede redenen de hoogste plaats in. De legendarische status berust op feilloze acteerprestaties, diepgang in het verhaal en invloed die zich uitstrekt tot de sterke vervolgfilm. Weinig films evenaren de consistente kritische waardering over generaties heen.